برنامه مطالعه کتاب مقدس

تثنیه فصل 13 اشعیا فصل 49 غلاطیان فصل 3

تثنیه باب ۱۳

۱ «اگر در بین شما انبیا و یا تعبیرکنندگان خواب وجود داشته باشند که به شما وعده معجز‌ه ای بدهند

۲ و آن معجزه هم تحقّق یابد، اگر آن وقت بگویند: بیایید که خدایان مردم دیگر را که شما هرگز نپرستیده اید، پرستش کنیم،

۳ به حرفهای ایشان توجّه نکنید. خداوند خدایتان از ایشان استفاده می کند تا شما را آزمایش کند و ببیند که شما خداوند را با تمام دل و جان دوست دارید.

۴ شما باید تنها از خداوند خدایتان پیروی کنید، فقط از او بترسید، احکام او را بجا آورید، او را بپرستید و به او وفادار باشید.

۵ آن انبیا و تعبیرکنندگان خواب که می گویند علیه خداوند، خدایی که شما را از بردگی در مصر نجات داد، سرکشی کنید، باید کشته شوند. چنین اشخاصی شرور هستند و ایشان، شما را از راهی که خداوند فرمان داده است، دور می کنند. آنها باید کشته شوند تا از این فتنه رهایی یابید .

۶ «اگر کسی حتّی برادر، پسر، دختر، زن یا صمیمی ترین دوستتان، در خفا شما را تشویق کند و بگوید که بیایید خدایان دیگر را که هم برای شما و هم برای اجدادتان بیگانه هستند، بپرستیم

۷ یا یکی از آنها شما را تشویق نماید که خدایان مردمی را که در نزدیکی شما زندگی می کنند یا خدایان اقوام سرزمینهای دوردست را بپرستید،

۸ شما نباید قبول کنید و به حرف او گوش بدهید. به او رحم و شفقت نشان ندهید و از او محافظت نکنید.

۹ او را بکشید و دست خودتان، اولین دستی باشد که او را سنگسار کند و بعد دستهای تمام قوم.

۱۰ او را سنگسار کنید زیرا او می خواهد شما را از خداوند خدایتان که شما را از بردگی در مصر نجات داد، دور کند.

۱۱ آنگاه همه مردم اسرائیل خواهند شنید که چه اتّفاقی افتاده است، آنها خواهند ترسید و دیگر هرگز ‌کسی دست به چنین شرارتی نخواهد زد.

۱۲ «وقتی در شهرهایی که خداوند خدایتان برای سکونت به شما می دهد ساکن شوید، ممکن است بشنوید

۱۳ که اشخاص فرومایه ای از قوم شما در شهر خود، مردم را گمراه کرده اند تا خدایانی را که شما هرگز پرستش نکرد‌ه اید، پرستش کنند.

۱۴ اگر شما چنین شایعه ای شنیدید، با دقّت تحقیق کنید و اگر حقیقت داشت که چنین کار پلیدی انجام شده است،

۱۵ آنگاه همه مردم شهر را بکُشید و گلّه های آن شهر را کاملا نابود کنید.

۱۶ تمام دارایی مردم آنجا را در میدان شهر جمع کنید، آنگاه شهر و هرآنچه در آن است را بسوزانید و به عنوان قربانی به خداوند خدایتان تقدیم کنید. آن شهر باید برای همیشه ویرانه بماند و هرگز بازسازی نشود.

۱۷ از آنچه که حرام شده برای خود برندارید. آنگاه خداوند از شدّت خشم خود بازخواهد گشت و رحم و شفقت نشان خواهد داد و همان طور که به نیاکانتان وعده داد بود، به تعداد شما خواهد افزود،

۱۸ به شرطی که از احکام خداوند خدایتان که امروز به شما اعلام می کنم، پیروی نمایید و آنچه را که مورد پسند اوست، بجا آورید.

اشعیا باب ۴۹

  (اسرائیل) نوری برای همه ملتها

 ۱ ای ملّتهای جزایر دوردست، و ای مردمی که در جایهای دور زندگی می کنید، گوش دهید! قبل از تولّدم، خداوند مرا برگزید و مرا منصوب کرد تا بنده او باشم.

 ۲ او کلمات مرا مثل شمشیر تیز کرده و با دست خود از من حمایت نموده است. او مرا مثل پیکانی تیز، برای استفاده آماده ساخت.

 ۳ او به من گفت: «ای اسرائیل، تو بنده من هستی؛ و به خاطر تو، مردم مرا ستایش می کنند.»

 ۴ من در پاسخ گفتم: «من سخت کوشیدم، ولی ناامیدم! با تمام نیرو سعی کردم، ولی هیچ توفیقی نداشتم.» با وجود این، من به خداوند اعتماد دارم و او از من دفاع خواهد کرد، او پاداش زحمت مرا خواهد داد.

 ۵ قبل از تولّدم، خداوند مرا انتخاب کرد؛ و او مرا به عنوان بنده خود مأمور ساخت که قومش را بازگردانم، و اقوام پراکنده اسرائیل را به وطن خودشان برسانم. خداوند به من چنین لطف کرده است، او سرچشمه قدرت من است.

 ۶ خداوند به من می گوید: «ای بنده من، برایت وظیفه بزرگتری دارم. تو نه فقط عظمت قوم اسرائیل -‌آنها که زنده اند- را برمی گردانی، بلکه من تو را نور تمام ملّتهای جهان خواهم ساخت، تا اینکه تمام دنیا نجات یابد.»

 ۷ خدای قدّوس و نجات دهنده اسرائیل به آن کس که شدیداً مورد نفرت است، تمام ملّتها و حکّام آنها که از او متنفّرند، چنین می گوید: «وقتی پادشاهان ببینند تو آزاد شده ای به احترام برخواهند خاست، شاهزادگان هم آن را می بینند و به احترام خَم شده تعظیم می کنند.» تمام اینها واقع خواهد شد، چون خداوند بنده خود را برگزیده است. خدای قدوس اسرائیل در وعده های خود امین است.

  بازسازی در اورشلیم

 ۸ خداوند به قوم خود می گوید: «وقتی زمان نجات شما فرا رسد، به شما لطف خواهم کرد، و به فریادهای شما برای کمک پاسخ خواهم داد. من حافظ و حامی تو خواهم بود، و به وسیله تو پیمانی با تمام ملّتها می بندم. من می گذارم یک بار دیگر در سرزمین خود که اکنون ویران است ساکن شوی.

 ۹ من به اسیران و به آنها که در سیاه چالها زندانی هستند می گویم آزاد شوید، وارد نور شوید! آنها مانند گوسفندانی هستند که در دامنه تپّه ها می چرند،

 ۱۰ آنها هیچ وقت گرسنه و تشنه نخواهند بود. خورشید و گرمای بیابان به آنها آزاری نمی رساند، چون آنها به وسیله کسی رهبری می شوند که آنها را دوست دارد. او آنها را در کنار چشمه های آب روان رهبری خواهد کرد.

 ۱۱ «من شاهراهی در امتداد کوهستان ها خواهم ساخت، و راهی برای عبور قوم خودم آماده خواهم کرد.

 ۱۲ قوم من از سرزمینهای دوردست -‌از شمال و مغرب و از آسوان در جنوب- می آیند.»

 ۱۳ ای آسمانها بسرایید! ای زمین فریاد شادی برآور! ای کوه ها با صدای بلند بسرایید! خداوند به قوم خودش تسلّی خواهد داد، او به قوم رنجدیده خود رحم خواهد کرد.

 ۱۴ امّا مردم اورشلیم گفتند: «خداوند ما را ترک و فراموش کرده است.»

 ۱۵ پس خداوند در پاسخ می گوید: «آیا مادری می تواند کودک نوزاد خود را فراموش کند؟ و فرزندی را که خودش به دنیا آورده، دوست نداشته باشد؟ حتّی اگر یک مادر فرزند خود را فراموش کند، من هرگز تو را فراموش نخواهم کرد.

 ۱۶ ای اورشلیم، هیچ وقت نمی توانم تو را فراموش کنم! من اسم تو را در کف دستهای خود نوشته ام.

 ۱۷ «آنها که تو را بازسازی می کنند، بزودی می آیند، و کسانی که تو را ویران کردند، خواهند رفت.

 ۱۸ به اطراف نگاه کن و ببین چه چیزی در حال وقوع است! مردم تو دور هم جمع می شوند و به طرف خانه های خود می آیند! به حیات خودم سوگند، که تو از مردم خودت مفتخر خواهی بود، همان طور که یک عروس به جواهرات خود افتخار می کند.

 ۱۹ «کشورت ویران و متروک شده بود، امّا اکنون گنجایش کافی برای اسکان همه آنهایی که می آیند، نخواهد داشت. و آنها که باعث ویرانی بودند از میان تو طرد خواهند شد.

 ۲۰ کسانی از قوم تو که در تبعید به دنیا آمده اند، روزی به تو خواهند گفت: این سرزمین بسیار کوچک است، ما جای بیشتری برای زندگی احتیاج داریم.

 ۲۱ آنگاه تو به خود خواهی گفت: چه کسی همه این فرزندان را برای من به دنیا آورده است؟ من فرزندانم را از دست داده بودم و دیگر نمی توانستم فرزندی داشته باشم. مرا به تبعید برده بودند، چه کسی این بچّه ها را بزرگ کرد؟ من تک و تنها بودم، این بچّه ها از کجا آمد‌ه اند؟»

 ۲۲ خداوند متعال به قوم خود می گوید: «من به ملّتها علامتی می دهم و آنها فرزندان تو را به خانه خود خواهند برد.

 ۲۳ پادشاهان مثل پدر با شما رفتار خواهند کرد، و ملکه ها مثل مادر شما، خواهند بود. آنها در مقابل شما خَم می شوند و به شما احترام می گذارند، آنها با فروتنی و احترام، خودشان را به شما نشان خواهند داد. آنگاه شما خواهید دانست که من خداوند هستم، و کسی که در انتظار کمک من است، نا امید نخواهد شد.»

 ۲۴ آیا می توانید آنچه را که یک سرباز به یغما برده، از او پس بگیرید؟ آیا می توانید زندانی ها را از چنگ یک حاکم ستمکار خلاص کنید؟

 ۲۵ خداوند در جواب می گوید: «این است آنچه واقع خواهد شد. اسیران از دست سرباز آزاد می شوند، و آنچه حاکم ستمکار به یغما برده از او گرفته خواهد شد. من با کسانی که با شما می جنگند، خواهم جنگید، و فرزندان تو را رها خواهم کرد.

 ۲۶ من کسانی را که به تو ظلم کرده اند، وادار می کنم یکدیگر را بکشند، و آنها از قتل و انتقام سرمست خواهند شد. آنگاه تمام انسانها خواهند دانست که من -‌کسی که شما را نجات می دهد و آزاد می کند- خداوند هستم. آنها خواهند دانست که من خدای قادر اسرائیل هستم.»

 

غلاطیان باب ۳

  شریعت یا ایمان؟

 ۱ ای غلاطیان نادان ، مرگ عیسی مسیح با چنان روشنی بیان شد که گوئی او در برابر چشمان شما مصلوب شده است . پس چه کسی شما را افسون کرده است ؟

 ۲ من از شما فقط یک سئوال دارم : آیا شما روح القدس را از راه انجام شریعت بدست آوردید یا از گوش دادن به انجیل و ایمان آوردن به آن ؟

 ۳ چطور می توانید تا به این اندازه احمق باشید ؟ شما که با قدرت روح القدس شروع کردید آیا اکنون می خواهید با قدرت جسمانی خود به کمال برسید ؟

 ۴ آیا این همه تجربیات شما بیهوده بوده است ؟ تصور نمی کنم .

 ۵ آیا خدائی که روح القدس را به شما می بخشد و در میان شما معجزه ها می کند این کارها را بخاطر اینکه احکام شریعت را بجا می آورید انجام می دهد ؟ و یا بسبب آنکه انجیل را شنیده و به آن ایمان دارید ؟

 ۶ برای ابراهیم درست همینطور شد. « او به خدا ایمان آورد و خدا آن ایمان را بعنوان نیکی مطلق به حسابش گذاشت »

 ۷ پس باید بدانید که ایمانداران فرزندان حقیقی ابراهیم هستند.

 ۸ چون کلام خدا از پیش ، زمانی را می دید که خدا غیر یهودیان را از راه ایمان کاملا نیک محسوب می کند ، قبلا به ابراهیم بشارت داده گفت : « بوسیله تو تمام ملت ها برکت خواهند یافت »

 ۹ بنابر این ایمانداران در برکات ابراهیم ایماندار ، شریک و سهیم هستند.

 ۱۰ از طرف دیگر همۀ آنانیکه به اطاعت از شریعت متکی هستند ملعونند ، زیرا کلام خدا می فرماید: « هر که همیشه تمام آنچه را که در شریعت نوشته شده است بجا نیاورد ملعون است .»

 ۱۱ اکنون کاملا روشن است که هیچ کس در حضور خدا بوسیله شریعت نیک شمرده نمی شود ، زیرا « شخص نیکو بوسیله ایمان زندگی خواهد کرد.»

 ۱۲ اما شریعت بستگی به ایمان ندارد ، زیرا « مجری شریعت با اجرای شریعت زندگی خواهد کرد ».

 ۱۳ وقتی مسیح بخاطر ما ملعون شد ما را از لعنت شریعت آزاد کرد زیرا کتاب مقدس می فرماید :« هر که بدار آویخته شود ملعون است ».

 ۱۴ این همه واقع شد تا برکتی که خدا به ابراهیم وعده داده بود بوسیله عیسی مسیح به غیر یهودیان برسد تا ما روح القدس موعد را از راه ایمان بدست آوریم.

  شریعت و وعده های خدا

 ۱۵ ای برادران ، می خواهم از یک مثل معمولی استفاده کنم : هیچکس نمی تواند به پیمانی که تأ ئید شده است چیزی بیفزاید یا آن را باطل سازد.

 ۱۶ باری ، وعده ها به ابراهیم و فرزند او داده شد و نمی گوید : « فرزندان » تا شامل بسیاری گردد، بلکه به یک فرزند یعنی به مسیح اشاره می کند.

 ۱۷ مقصود من این است : « شریعتی که چهارصد و سی سال بعد برقرار گردید نمی تواند پیمانی را که خدا با ابراهیم بست فسخ نماید بطوریکه وعدۀ خدا را باطل سازد ،

 ۱۸ زیرا اگر کسب برکت بسته به شریعت باشد، دیگر آن به وعدۀ خدا بستگی ندارد ، اما خدا بنابر وعده خود آن را به ابراهیم عنایت فرمود.

 ۱۹ پس مقصود از شریعت چیست ؟ شریعت چیزی بود که بعدها برای تشخیص گناه اضافه شد و قرار بود فقط تا زمان ظهور فرزند ابراهیم که وعده باو داده شده بود دوام داشته باشد. همین شریعت بوسیله فرشتگان و با دست یک واسطه برقرار شد.

 ۲۰ هر جا واسطه ای باشد وجود طرفین مسلم است ، اما وعده تنها یک طرف دارد یعنی خدا.

  مقصود از شریعت

 ۲۱ بنابراین آیا شریعت با وعده های خدا تناقض دارد ؟ ابدأ ! زیرا اگر شریعتی داده شده بود که قادر به بخشیدن حیات بود البته نیکی مطلق نیز بوسیلۀ شریعت میسر می شد.

 ۲۲ اما کلام خدا همه را اسیر گناه دانسته است تا برکت موعود که از راه ایمان به عیسی مسیح بدست می آید به ایمانداران عطا شود.

 ۲۳ اما قبل از رسید دورۀ ایمان همۀ ما محبوس و تحت تسلط شریعت بودیم و در انتظار آن ایمانی که در شرف ظهور بود بسر می بردیم.

 ۲۴ به این ترتییب شریعت للۀ ما بود که ما را به مسیح برساند تا بوسیله ایمان کاملا نیک محسوب شویم ،

 ۲۵ اما چون اکنون دورۀ ایمان رسیده است دیگر تحت مراقبت لله نیستیم ،

 ۲۶ زیرا ایمان باعث شد که همۀ شما در اتحاد با مسیح عیسی فرزندان خدا باشید.

 ۲۷ شما که در اتحاد با مسیح تعمید گرفتید همفکر او شده اید.

 ۲۸ پس دیگر هیچ تفاوتی میان یهودی و غیر یهودی ، برده و آزاد ، مرد و زن وجود ندارد ، زیرا همۀ شما در اتحاد با مسیح عیسی یک هستید

 ۲۹ و اگر متعلق به مسیح هستید فرزند ابراهیم و مطابق و عدۀ خدا وارث او هستید.

Go to top