برنامه مطالعه کتاب مقدس

تثنیه فصل 12 یوشع 11 غلاطیان فصل 3

تثنیه باب ۱۲

جای معین برای عبادت

۱ «وقتی به سرزمینی که خداوند خدای نیاکانتان به شما داده است، وارد شدید، باید این احکام و قوانین را تا زنده هستید، بجا آورید.

۲ شما باید تمام عبادتگاه های مردمی را که سرزمین ایشان را اشغال می کنید، از بین ببرید، چه در بالای کوه ها و تپّه ها باشند و چه در زیر درختان سبز.

۳ قربانگاه ها را ویران کنید، ستونهایشان را بشکنید و نشانه های اله ه اشره را در آتش بسوزانید و بُتهای ایشان را قطعه قطعه کنید تا هرگز دیگر در آن مکانها ستایش نشوند.

۴ «شما نباید خداوند خدایتان را به طوری که آنها خدایان خود را می پرستند، پرستش کنید؛

۵ بلکه جایی را که خداوند خدایتان خودش از بین طایفه های اسرائیل انتخاب می کند، آنجا را عبادتگاه خود بسازید. شما باید به آنجا بروید.

۶ قربانی سوختنی و دیگر قربانی های خود را با ده درصد دارایی خود، هدایای مخصوص، هدایای نذری، هدایای داوطلبانه، نخستزاده های گلّه ها و رمه هایتان به آنجا بیاورید.

۷ آنجا در حضور خداوند خدایتان که شما را برکت داده است، شما و خانواده هایتان از دسترنج خود خواهید خورد و لذّت خواهید برد.

۸ «شما نباید مانند امروز رفتار کنید که هرکس هرچه در نظر خودش درست است، انجام می دهد؛

۹ زیرا هنوز شما وارد سرزمینی که خداوند به شما داده است نشده اید؛ مکانی که می توانید در آن با آرامش زندگی کنید.

۱۰ هنگامی که از رود اردن عبور کنید، خداوند اجازه می دهد آن سرزمین را تصرّف و در آنجا زندگی کنید. او شما را از همه دشمنان حفظ خواهد کرد و شما در آرامش خواهید زیست.

۱۱ خداوند یک مکان را انتخاب خواهد کرد تا او در آنجا ستایش شود و در آنجا شما باید هر آنچه را به شما دستور داده ام، بیاورید، یعنی قربانی های سوختنی و بقیّه قربانی ها، ده در صد دارایی و هدایای مخصوص که شما به خداوند وعده داده اید.

۱۲ در آنجا در حضور خداوند، همراه با فرزندان و خدمتکاران خود و لاویانی که در میان شما هستند، شادمان باشید. به خاطر داشته باشید که لاویان زمینی از خود ندارند.

۱۳ قربانی های سوختنی خود را در هر جا که دلتان بخواهد تقدیم نکنید،

۱۴ بلکه شما باید فقط در یک محل که خداوند در میان یکی از طایفه های شما انتخاب می کند، قربانی کنید. فقط آنجا می توانید قربانی سوختنی تقدیم کنید و کارهای دیگری را که به شما فرمان داده ام، انجام دهید.

۱۵ «امّا شما آزادید که حیوانات را ذبح کنید و گوشت آنها را در هر کجا که هستید، بخورید. شما می توانید هر تعدادی را که خداوند به شما می دهد، بخورید. همه شما چه پاک یا ناپاک می توانید از آن بخورید، همان طور که گوشت آهو و غزال را می خورید.

۱۶ امّا شما نباید خون آن را بخورید، بلکه آن را مثل آب بر زمین بریزید.

۱۷ همچنین شما نباید هیچ کدام از هدایا را در محلی که زندگی می کنید بخورید: ده درصد غلّه، شراب، روغن، نخستزاده های گلّه و رمه، چیزهایی را که برای خداوند نذر کرده اید، هدایای داوطلبانه و هدایای مخصوص.

۱۸ شما و فرزندانتان به همراه خدمتگزاران و لاویانی که در شهر شما زندگی می کنند، می توانید از این هدایا در حضور خداوند خدایتان در مکانی که خداوند برای پرستش خود برگزیده، بخورید و شما باید در هر کاری که در حضور خداوند خدایتان انجام می دهید، شادمان باشید.

۱۹ مطمئن باشید که لاویان را تا زمانی که در سرزمین خود هستید، فراموش نکنید.

۲۰ «هنگامی که خداوند خدایتان، مطابق وعده خود مرزهای شما را گسترش دهد، هر وقت که بخواهید می توانید گوشت بخورید.

۲۱ اگر مکانی که خداوند برای پرستش خود برگزیده، از شما دور باشد؛ آنگاه آزاد هستید که گلّه یا رمه تان را که خداوند به شما داده است، همان طور که قبلا به شما گفتم، در هر جایی که دلتان بخواهد ذبح کنید و گوشت آن را بخورید.

۲۲ همه شما چه پاک یا ناپاک، می توانید از آن بخورید، همان طور که گوشت آهو و غزال را می خورید.

۲۳ فقط مطمئن باشید که گوشتی را که در آن خون هست نخورید، زیرا حیات در خون است و شما نباید حیات را با گوشت بخورید.

۲۴ خون را برای غذا استفاده نکنید، بلکه آن را مانند آب بر زمین بریزید.

۲۵ اگر چنین کنید، با فرزندان خود در زندگی خیر می بینید، زیرا این کار شما خداوند را خشنود می سازد.

۲۶ ولی آنچه را که وقف خداوند می کنید -‌خواه هدایای نذری باشند خواه قربانی ها‌باید همه را به مکانی که خداوند برای پرستش خود برگزیده، بیاورید.

۲۷ قربانی هایی را که باید کاملا سوخته شوند، در قربانگاه خداوند تقدیم کنید. همچنین قربانی هایی که گوشت آن را می خورید و خون آن را بر قربانگاه می ریزید.

۲۸ دقّت کنید آنچه را به شما امر می کنم، اطاعت کنید و همیشه همه چیز برای شما و فرزندانتان به خیر خواهد گذشت. زیرا شما عمل درست و کاری که خداوند خدایتان را خشنود می کند، انجام می دهید.

از بت پرستی بپرهیزید

۲۹ «خداوند خدایتان ملّتهایی را که شما سرزمین آنها را تصرّف می کنید و در آنجا زندگی می کنید، نابود خواهد ساخت.

۳۰ بعد از آن که خداوند آن ملّتها را نابود کرد، مطمئن باشید که مراسم مذهبی آنها را انجام ندهید؛ سعی نکنید که بدانید آنها چگونه خدایان خود را پرستش می کنند تا شما هم به همان طریق خداوند را ستایش کنید.

۳۱ خداوند خدایتان را مانند خدایان ایشان پرستش نکنید؛ زیرا در مراسم ستایش خدایان خودشان کارهای زشتی را که خداوند شما از آن نفرت دارد، انجام می دهند. آنها حتّی فرزندان خود را در قربانگاه در آتش قربانی می کنند.

۳۲ «هر آنچه را که به شما فرمان داده ام، با دقّت انجام دهید؛ نه چیزی به آن بیفزایید و نه کم کنید.

 

یوشع باب ۱۱

شکست یابین و متحدانش

۱ وقتی خبر پیروزیهای یوشع به گوش یابین، پادشاه حاصور رسید، فوراً پیامهایی برای این پادشاهان فرستاد: یوباب پادشاه مادون، پادشاهان شمرون و اخشاف،

۲ پادشاهان کوهستان شمالی، پادشاهان دشت اردن در جنوب دریاچه جلیل و هامون، پادشاهان نافوت دور در غرب،

۳ پادشاهان کنعان در سمت شرق و غرب، پادشاهان اموریان، پادشاهان حِتّیان، پادشاهان فرزیان، پادشاهان یبوسیان در کوهستان، پادشاهان حویان در دامنه کوه حرمون در سرزمین مصفه.

۴ آنها همگی قوای خود را جمع کرده، یک ارتش متّحد تشکیل دادند که مثل ریگ دریا بی شمار بود.

۵ آنها با اسبان و ارّابه های جنگی در کنار چشمه های میرُوم اردو زده، برای جنگ با اسرائیل آماده شدند.

۶ خداوند به یوشع فرمود: «نترس، زیرا فردا در همین وقت همه آنها را کشته، به دست مردم اسرائیل تسلیم می کنم. زردپی پاهای اسبان ایشان را قطع کنید و ارّابه های آنها را آتش بزنید.»

۷ ‌پس یوشع با مردان خود به میرُوم رفت و با یک حمله ناگهانی، آنها را شکست داد.

۸ خداوند آنها را به دست مردم اسرائیل تسلیم کرد. و سربازان اسرائیل، دشمنان را تا به صیدون بزرگ و مسرفوت مایم در شمال و دشت مصفه در شرق تعقیب کرده کشتند و یکی از آنها را هم زنده نگذاشتند.

۹ پس یوشع همان طور که خداوند امر فرموده بود، با آنها رفتار نمود، زردپی پاهای اسبهای ایشان راقطع کرد و تمام ارّابه های ایشان را آتش زد.

۱۰ یوشع در راه بازگشت، حاصور را تصرّف کرد و پادشاه آن را کشت، زیرا حاصور در آن زمان نیرومندترین شهر بود.

۱۱ همه ساکنان آنجا را با شمشیر کشت و هیچ جانداری را زنده نگذاشت و حاصور را نیز به آتش کشید.

۱۲ بعد به شهرهای دیگر هم حمله کرد. همه را از بین برد و پادشاهان آنها را به قتل رسانید. همان طور که موسی، خادم خداوند، دستور داده بود.

۱۳ امّا یوشع از میان تمام شهرهایی که بر روی تپّه ها بنا شده بودند، فقط حاصور را آتش زد.

۱۴ تمام غنیمت و گلّه و رمه ای را که بنی اسرائیل به دست آوردند، برای خود نگه داشتند، امّا همه مردم را با دَم شمشیر کشتند و هیچ کس را زنده نگذاشتند.

۱۵ یوشع طبق دستور خداوند به خادم خود موسی، و راهنمایی موسی رفتار کرد و همه اوامر خداوند را کاملا انجام داد.

سرزمینی که یوشع تصرف کرد

۱۶ به این ترتیب یوشع تمام آن سرزمین را تصرّف کرد. یعنی همه کوهستان ها، منطقه جنوبی، منطقه جوشن، دشتها، کوهستان های اسرائیل و دشت اردن.

۱۷ قلمرو اسرائیل از کوه حالق، در نزدیکی اَدوم، تا بعل جاد در دشت لبنان، در دامنه کوه حرمون وسعت یافت و یوشع پادشاهان آنها را دستگیر کرد و به قتل رساند.

۱۸ این جنگها سالهای زیادی طول کشید

۱۹ تنها شهری که با اسرائیل صلح کرد جبعون بود که حویان در آن ساکن بودند. ولی همه شهرهای دیگر را تصرّف کردند و از بین بردند.

۲۰ چون این خواست خدا بود که دلهای آنها سخت گردد و به جنگ با اسرائیل برخیزند. در نتیجه همگی آنها بدون هیچ ترحّمی کشته شدند. چنانکه خداوند به موسی فرموده بود.

۲۱ در این زمان یوشع، عناقیانی را که در منطقه کوهستانی حبرون، دبیر، عناب و کوه های یهودا و اسرائیل زندگی می کردند، کشت و آنها را با شهرهایشان بکلّی نابود کرد.

۲۲ از عناقیان یک نفر هم در سرزمین اسرائیل زنده نماند، امّا بعضی از آنها در غزه، جت و اشدود باقی ماندند.

۲۳ به این ترتیب یوشع، طبق دستور خداوند به موسی، تمام آن سرزمین را تصرّف نمود و آن را به عنوان ملکیّت به بنی اسرائیل داد و سپس آن را بین تمام طایفه های بنی اسرائیل تقسیم کرد. سرانجام در آن سرزمین آرامی برقرار شد.

 

غلاطیان باب ۳

  شریعت یا ایمان؟

 ۱ ای غلاطیان نادان ، مرگ عیسی مسیح با چنان روشنی بیان شد که گوئی او در برابر چشمان شما مصلوب شده است . پس چه کسی شما را افسون کرده است ؟

 ۲ من از شما فقط یک سئوال دارم : آیا شما روح القدس را از راه انجام شریعت بدست آوردید یا از گوش دادن به انجیل و ایمان آوردن به آن ؟

 ۳ چطور می توانید تا به این اندازه احمق باشید ؟ شما که با قدرت روح القدس شروع کردید آیا اکنون می خواهید با قدرت جسمانی خود به کمال برسید ؟

 ۴ آیا این همه تجربیات شما بیهوده بوده است ؟ تصور نمی کنم .

 ۵ آیا خدائی که روح القدس را به شما می بخشد و در میان شما معجزه ها می کند این کارها را بخاطر اینکه احکام شریعت را بجا می آورید انجام می دهد ؟ و یا بسبب آنکه انجیل را شنیده و به آن ایمان دارید ؟

 ۶ برای ابراهیم درست همینطور شد. « او به خدا ایمان آورد و خدا آن ایمان را بعنوان نیکی مطلق به حسابش گذاشت »

 ۷ پس باید بدانید که ایمانداران فرزندان حقیقی ابراهیم هستند.

 ۸ چون کلام خدا از پیش ، زمانی را می دید که خدا غیر یهودیان را از راه ایمان کاملا نیک محسوب می کند ، قبلا به ابراهیم بشارت داده گفت : « بوسیله تو تمام ملت ها برکت خواهند یافت »

 ۹ بنابر این ایمانداران در برکات ابراهیم ایماندار ، شریک و سهیم هستند.

 ۱۰ از طرف دیگر همۀ آنانیکه به اطاعت از شریعت متکی هستند ملعونند ، زیرا کلام خدا می فرماید: « هر که همیشه تمام آنچه را که در شریعت نوشته شده است بجا نیاورد ملعون است .»

 ۱۱ اکنون کاملا روشن است که هیچ کس در حضور خدا بوسیله شریعت نیک شمرده نمی شود ، زیرا « شخص نیکو بوسیله ایمان زندگی خواهد کرد.»

 ۱۲ اما شریعت بستگی به ایمان ندارد ، زیرا « مجری شریعت با اجرای شریعت زندگی خواهد کرد ».

 ۱۳ وقتی مسیح بخاطر ما ملعون شد ما را از لعنت شریعت آزاد کرد زیرا کتاب مقدس می فرماید :« هر که بدار آویخته شود ملعون است ».

 ۱۴ این همه واقع شد تا برکتی که خدا به ابراهیم وعده داده بود بوسیله عیسی مسیح به غیر یهودیان برسد تا ما روح القدس موعد را از راه ایمان بدست آوریم.

  شریعت و وعده های خدا

 ۱۵ ای برادران ، می خواهم از یک مثل معمولی استفاده کنم : هیچکس نمی تواند به پیمانی که تأ ئید شده است چیزی بیفزاید یا آن را باطل سازد.

 ۱۶ باری ، وعده ها به ابراهیم و فرزند او داده شد و نمی گوید : « فرزندان » تا شامل بسیاری گردد، بلکه به یک فرزند یعنی به مسیح اشاره می کند.

 ۱۷ مقصود من این است : « شریعتی که چهارصد و سی سال بعد برقرار گردید نمی تواند پیمانی را که خدا با ابراهیم بست فسخ نماید بطوریکه وعدۀ خدا را باطل سازد ،

 ۱۸ زیرا اگر کسب برکت بسته به شریعت باشد، دیگر آن به وعدۀ خدا بستگی ندارد ، اما خدا بنابر وعده خود آن را به ابراهیم عنایت فرمود.

 ۱۹ پس مقصود از شریعت چیست ؟ شریعت چیزی بود که بعدها برای تشخیص گناه اضافه شد و قرار بود فقط تا زمان ظهور فرزند ابراهیم که وعده باو داده شده بود دوام داشته باشد. همین شریعت بوسیله فرشتگان و با دست یک واسطه برقرار شد.

 ۲۰ هر جا واسطه ای باشد وجود طرفین مسلم است ، اما وعده تنها یک طرف دارد یعنی خدا.

  مقصود از شریعت

 ۲۱ بنابراین آیا شریعت با وعده های خدا تناقض دارد ؟ ابدأ ! زیرا اگر شریعتی داده شده بود که قادر به بخشیدن حیات بود البته نیکی مطلق نیز بوسیلۀ شریعت میسر می شد.

 ۲۲ اما کلام خدا همه را اسیر گناه دانسته است تا برکت موعود که از راه ایمان به عیسی مسیح بدست می آید به ایمانداران عطا شود.

 ۲۳ اما قبل از رسید دورۀ ایمان همۀ ما محبوس و تحت تسلط شریعت بودیم و در انتظار آن ایمانی که در شرف ظهور بود بسر می بردیم.

 ۲۴ به این ترتییب شریعت للۀ ما بود که ما را به مسیح برساند تا بوسیله ایمان کاملا نیک محسوب شویم ،

 ۲۵ اما چون اکنون دورۀ ایمان رسیده است دیگر تحت مراقبت لله نیستیم ،

 ۲۶ زیرا ایمان باعث شد که همۀ شما در اتحاد با مسیح عیسی فرزندان خدا باشید.

 ۲۷ شما که در اتحاد با مسیح تعمید گرفتید همفکر او شده اید.

 ۲۸ پس دیگر هیچ تفاوتی میان یهودی و غیر یهودی ، برده و آزاد ، مرد و زن وجود ندارد ، زیرا همۀ شما در اتحاد با مسیح عیسی یک هستید

 ۲۹ و اگر متعلق به مسیح هستید فرزند ابراهیم و مطابق و عدۀ خدا وارث او هستید.

Go to top