برنامه مطالعه کتاب مقدس

اعداد فصل 30 اشعیا فصل 30 اول قرنتیان فصل 13

اعداد باب ۳۰

مقررات مربوط به نذر

۱ موسی این دستورات را به رهبران طایفه های اسرائیل داد:

۲ وقتی کسی برای خداوند نذر کند و یا تعهّدی نماید، نمی تواند پیمان خود را بشکند و باید به قولی که داده است، وفا کند.

۳ هرگاه دختری که هنوز، در خانه پدر خود می باشد، برای خداوند نذر کند و یا تعهّدی نماید،

۴ باید به پیمانی که کرده است، وفا نماید. مگر اینکه وقتی پدرش بشنود، او را باز دارد. در این صورت مجبور نیست که نذر خود را ادا نماید و خداوند او را می بخشد، چون پدرش او را بازداشته است.

۵ اگر پدرش در روزی که از نذری او باخبر شود چیزی نگوید، آنگاه دختر باید نذر خود را ادا نماید.

۶ اگر زنی پیش از ازدواج نذر کرده و یا نسنجیده تعهّدی کرده باشد

۷ و بعد‌‌‌اً شوهرش از نذر او آگاه شود و در همان روزی که شنید، به زن چیزی نگوید، نذر او به گردنش باقی می ماند.

۸ امّا اگر شوهرش او را از نذر و یا قولی که داده است منع کند، آنگاه مجبور نیست که نذر خود را ادا نماید و خداوند او را می بخشد، زیرا شوهرش با نذر او مخالفت کرده است.

۹ اگر زنی که بیوه است و یا طلاق داده شده باشد، نذر کند و یا تعهّدی نماید، باید به پیمان خود وفا کند.

۱۰ هرگاه زنی ‌که شوهر کرده باشد و در خانه شوهر خود نذر کند

۱۱ و شوهرش آگاه شود و چیزی نگوید، باید نذر خود را ادا کند و هر تعهّدی که کرده است، باید آن را انجام دهد.

۱۲ ولی اگر شوهرش از نذر او باخبر شود و مخالفت کند، در آن صورت نذر یا وعده او باطل می شود و خداوند او را می بخشد، چرا که شوهرش با نذر او مخالفت کرده است.

۱۳ بنا بر این شوهر او حق دارد که با نذر یا تعهّد او موافقت و یا مخالفت کند.

۱۴ امّا اگر شوهرش در روزی که از نذر او باخبر شود و سکوت کند، آنگاه باید به نذر و تعهّد خود وفا کند.

۱۵ اگر شوهرش در اول چیزی نگوید و بعداً نذر او را باطل سازد، شوهرش مقصّر ادا نکردن نذر زن خود می باشد.

۱۶ اینها دستوراتی است که خداوند در مورد ادای نذر یا تعهّد دختری که در خانه پدر زندگی می کند، یا زنی که شوهر دارد، به موسی داد.

 

اشعیا باب ۳۰

  پیمان بی ثمر با مصر

 ۱ خداوند گفته است: «وای بر کسانی که بر یهودا حکومت می کنند، آنها برضد من شوریده اند. آنها از نقشه هایی پیروی می کنند که نقشه من نیست، و پیمانهایی را خلاف اراده من می بندند و گناهی بر گناه دیگر انباشته می کنند.

 ۲ آنها بدون آنکه با من مشورت کنند، برای کمک به مصر می روند. آنها می خواهند مصر از‌آنها حمایت کند، پس تمام امید و اطمینانشان بر فرعون است.

 ۳ امّا فرعون فاقد قدرت است و نمی تواند به آنها کمک کند و حمایت مصر با ناکامی پایان خواهد یافت.

 ۴ هرچند سفیران آنها، هم اکنون به شهرهای مصر -‌صوعن و حانیس- وارد شده اند.

 ۵ مردم یهودا از اینکه به چنین ملّتِ غیرقابل اعتمادی -‌به ملّتی که در وقت نیاز آنها را ناامید می کند- اعتماد کردند، پشیمان خواهند شد.»

 ۶ این است پیام خدا درباره حیوانات صحرای جنوبی: «سفیران از سرزمین خطرناکی عبور می کنند، جایی که محل زندگی شیرها، مارهای سمّی و پرنده است. آنها هدایای گران قیمت خود را بر پشت الاغها و شترها بار کرده و به پیش ملّتی می برند که نمی تواند به آنها هیچ کمکی کند.

 ۷ کمکی که مصر می کند بی ارزش است. از این رو من مصر را راهاب (هیولای دریایی) بی آزار نامیده ام.»

  مردم سرکش

 ۸ خدا به من گفت در کتابی بنویسم که مردم چگونه اند تا برای ابد ثبت شود که آنها چقدر شریرند.

 ۹ آنها همیشه برضد خدا شورش می کنند، همیشه دروغ می گویند و هیچ وقت گوش به تعالیم خداوند نمی دهند.

 ۱۰ آنهایی که به انبیا می گویند ساکت بمانند. آنها می گویند: «درباره درستکاری سخن نگویید. آنچه را می خواهیم بشنویم به ما بگویید. بگذارید در توهّم خود باقی بمانیم.

 ۱۱ از سرراه ما دور شوید و راه ما را سدّ نکنید. ما نمی خواهیم درباره خدای قدّوس اسرائیل که شما تعلیم می دهید چیزی بشنویم.»

 ۱۲ این است آنچه خدای قدّوس اسرائیل می گوید: «به آنچه می گویم توجّه نمی کنید و به خشونت و فریب متّکی هستید.

 ۱۳ شما در عذاب وجدان هستید. شما مانند دیوار بلندی هستید که از بالا تا پایین ترک خورده و ناگهان فرو خواهد ریخت.

 ۱۴ مثل یک کوزه گِلی خواهید شکست و چنان خُرد خواهید شد که هیچ قطعه آن، آن قدر بزرگ نخواهد بود که با آن یک زغال گداخته را برداشت یا با آن جرعه ای آب نوشید.»

 ۱۵ خداوند قادر و قدّوس اسرائیل به قوم خود می گوید: «بازگردید و با سکوت به من اعتماد کنید، آنگاه قوی و در امنیّت خواهید بود.» امّا شما حرف او را رد می کنید.

 ۱۶ در عوض، در این فکر هستید که با اسبان تیزپا از دست دشمنان فرار کنید. درست است! باید فرار کنید! تصوّر می کنید که اسبان شما سریع می دوند، امّا اسبهای کسانی که شما را تعقیب می کنند، سریعتر هستند.

 ۱۷ وقتی فقط یک سرباز دشمن را ببینید، هزار نفر از شما پا به فرار می ‌گذارید، و فقط پنج سرباز کافی است که همه شما را فراری دهد. از سپاه شما چیزی جز چوب پرچم شما بر فراز تپّه باقی نخواهد ماند.

 ۱۸ با وجوداین خداوند آماده است که بر شما رحم کند. او حاضر است بر شما شفقت کند، چون همیشه آنچه را که درست است، انجام می دهد. خوشا به حال کسانی که به خداوند توکّل می کنند.

  خداوند قوم خود را برکت می دهد

 ۱۹ ای مردمی که در اورشلیم زندگی می کنید، شما دیگر گریان نخواهید بود. خداوند مهربان است، و وقتی با گریه و زاری به درگاه او برای کمک می روید او به شما پاسخ خواهد داد.

 ۲۰ خداوند روزهای سختی را در پیش شما گذاشته است، امّا خودش به عنوان معلّمتان در آنجا با شما خواهد بود، و دیگر لازم نیست او را بجویید.

 ۲۱ اگر به راست یا چپ منحرف شوید صدای او را از پشت سر خواهید شنید که می گوید: «این راه من است، به این طرف بروید.»

 ۲۲ تمام شمایل و بُتهای خودتان را که با روکش نقره و طلا پوشیده شده اند، خواهید برداشت و مثل چیزی کثیف دور خواهید انداخت، و با صدای بلند خواهید ‌گفت: «از نظرم دور شو.»

 ۲۳ هر وقت غلّه خود را می کارید، خداوند باران می فرستد تا آنها رشد کنند و محصول فراوانی بدهند، و گاو و گوسفند شما علف زیادی برای چریدن خواهند داشت.

 ۲۴ گاوها و الاغهای شما که زمین را شخم می زنند تازه ترین و بهترین علوفه را خواهند خورد.

 ۲۵ در روزی که قلعه های دشمنان شما تسخیر شوند و مردمش کشته شوند، نهرهای آب از هر کوه و تلّی جاری خواهد شد.

 ۲۶ نور ماه مثل نور خورشید روشنی می بخشد، و نور خورشید هفت برابر بیشتر خواهد شد، و در یک روز به اندازه هفت روز نور خواهد داد. همه اینها وقتی واقع می شود که خداوند تمام زخمهایی را که به قوم خویش روا داشت، مرهم بگذارد و شفا دهد.

  مجازات آشور

 ۲۷ قدرت و جلال خداوند از مسافتهای دور دیده می شود. آتش و دود نشانه خشم اوست. او سخن می گوید و کلامش مثل آتش می سوزاند.

 ۲۸ او باد را پیشاپیش خود مثل سیلی که همه چیز را می شوید و با خود می برد، خواهد فرستاد. او ملّتها را به هلاکت می رساند و به نقشه های شریرانه آنها پایان خواهد داد.

 ۲۹ امّا شما، قوم خداوند، خوشحال خواهید بود-و با شادی خواهید سرایید - مثل شب عید. شما مثل کسانی که با نواختن نی به سوی معبد بزرگ خداوند، مدافع قوم اسرائیل می دوند، احساس شادی خواهید کرد.

 ۳۰ خداوند می گذارد همه صدای مُلوکانه او را بشنوند و قدرت خشم او را احساس کنند. در شعله های آتش، در رگبار باران، در توفان تگرگ و بارانهای سیل آسا.

 ۳۱ مردمان آشور وقتی صدای خداوند را بشنوند و قدرت مجازات او را حس کنند به وحشت خواهند افتاد.

 ۳۲ وقتی خداوند ضربات پی درپی خود را به آنها وارد می آورد، قوم او با نواختن طبل و چنگ، وقت می گذرانند. خدا خودش با مردم آشور خواهد جنگید.

 ۳۳ از قدیم جایی با آتشی عظیم برای سوزاندن امپراتور آشور فراهم شده بود. آن، مکانی است عمیق و عریض و پرشده از هیزم. خداوند می دمد و نَفَس او مثل شعله ‌‌ای، تمام آن مکان را به آتش می کشد.

 

اول قرنتیان باب ۱۳

  محبت

 ۱ اگر به زبانهای مردم و فرشتگان سخن گویم ولی محبت نداشته باشم فقط یک طبل میان تهی و سنج پر سرو صدا هستم.

 ۲ اگر قادر به نبوت و درک کلیۀ اسرار الهی و تمام دانشها باشم و دارای ایمانی باشم که بتوانم کوه ها را از جایشان به جای دیگر منتقل کنم ولی محبت نداشته باشم هیچ هستم !

 ۳ اگر تمام دارائی خود را به فقرا بدهم و حتی بدن خود را در راه خدا به سوختن دهم ، اما محبت نداشته باشم هیچ سودی عاید من نخواهد شد.

 ۴ محبت بردبار و مهربان است . در محبت حسادت و خود بینی و تکبر نیست .

 ۵ محبت رفتار ناشایسته ندارد. خود خواه نیست . خشمگین نمی شود و کینه به دل نمی گیرد.

 ۶ محبت از ناراستی خوشحال نمیشود ولی از راستی شادمان می گردد.

 ۷ محبت در همه حال صبر می کند و در هر حال خوش باور و امیدوار است و هر باری را تحمل می کند.

 ۸ نبوت از بین خواهد رفت و گفتن به زبانها خاتمه خواهد یافت و بیان معرفت از میان می رود، اما محبت هرگز از میان نخواهد رفت.

 ۹ عطایای مانند معرفت و نبوت ، جزئی و ناتمام است،

 ۱۰ اما با آمدن کمال هر آن چه جزئی و ناتمام است از بین می رود.

 ۱۱ موقعیکه بچه بودم بچگانه حرف میزدم و بچگانه تفکر و استدلال می کردم. حالا که بزرگ شده ام از روش های بچگانه دست کشیده ام .

 ۱۲ آنچه را اکنون میبینیم مثل تصویر تیره و تار آئینه است ولی در آن زمان همه چیز را روبرو خواهیم دید. آنچه را اکنون می دانیم جزئی و نا کامل است ولی در آن زمان معرفت ما کامل خواهد شد ، یعنی به اندازه کمال معرفت خدا نسبت به من !

 ۱۳ خلاصه این سه چیز باقی میماند: ایمان و امید و محبت ، ولی بزرگترین اینها محبت است.

Go to top