برنامه مطالعه کتاب مقدس

اعداد فصل 15 اشعیا فصل 15 رومیان فصل 14

اعداد باب ۱۵

مقررات قربانی

۱ خداوند به موسی فرمود:

۲ به قوم اسرائیل بگو وقتی به سرزمینی که به ایشان خواهم داد رسیدند، این مقرّرات را رعایت کنند:

۳ هرگاه بخواهند قربانی سوختنی، یا هر قربانی دیگری که بر آتش تقدیم می شود و خداوند آن را می پسندد، بیاورند. قربانی باید گاو، قوچ، گوسفند یا بُز باشد.

۴ آن قربانی، خواه قربانی سوختنی، خواه نذری، خواه دلخواه، و یا قربانی مخصوص یکی از عیدها باشد، در هر صورت باید با هدیه آردی تقدیم شود.

۵ اگر کسی بخواهد بره ای را قربانی کند، باید همراه آن یک کیلو آرد مرغوب، مخلوط با یک لیتر روغن به عنوان هدیه آردی و یک لیتر شراب به عنوان هدیه نوشیدنی تقدیم کند.

۶ هرگاه بخواهد یک قوچ را قربانی کند، همراه آن باید دو کیلو آرد مرغوب مخلوط با یک و نیم لیتر روغن به عنوان هدیه آردی و همچنین یک و نیم لیتر شراب به عنوان هدیه نوشیدنی تقدیم کند.

۷ این نوع قربانی خداوند را راضی می کند.

۸ اگر کسی بخواهد، یک گاو را برای قربانی نذری یا سلامتی بیاورد،

۹ همراه آن باید سه کیلو آرد مرغوب، مخلوط با دو لیتر روغن به عنوان هدیه آردی و نیز دو لیتر شراب به عنوان هدیه نوشیدنی تقدیم کند.

۱۰ بوی این قربانی که بر آتش به خداوند هدیه می شود برای او خوشایند است.

۱۱ این چیزهایی است که باید همراه هر یک از قربانی های گاو، قوچ، برّه یا بُزغاله تقدیم شوند.

۱۲ هنگامی که، بیش از یک حیوان قربانی می شود، هدایای همراه آن، باید به نسبت تعداد حیوانات زیاد شود.

۱۳ تمام کسانی که بخواهند، قربانی مورد پسند خداوند را بر آتش تقدیم کنند،

۱۴ چه اسرائیلی و چه بیگانگانی که به طور موقّت یا دایمی در میان آنان زندگی می کنند، باید از این مقرّرات پیروی کنند.

۱۵ این قوانین برای شما و بیگانگانی که در میان شما زندگی می کنند، ابدی است.

۱۶ زیرا همه در برابر خداوند یکسان می باشند. و یک قانون بر شما و آنها حکم می کند.

۱۷ خداوند به موسی فرمود:

۱۸ به قوم اسرائیل بگو: «وقتی به سرزمینی که به شما می دهم، رسیدید

۱۹ هرگاه از محصول زمین بخورید، باید هدیه ‌ای به خداوند بدهید.

۲۰ هرگاه نان بپزید، باید اولین قرص نان را که از اولین خرمن خود به دست می آورید، به عنوان هدیه مخصوص به خداوند تقدیم نمایید.

۲۱ این هدیه ‌ای است دایمی، که همه نسلهای شما در آینده باید آن را انجام دهند.»

هدیه گناه ناخواسته

۲۲ هرگاه شما یا نسلهای آینده تان،

۲۳ ندانسته از انجام دستوراتی که خداوند به موسی داد، غفلت کنید،

۲۴ و بعد متوجّه اشتباه خود بشوید، آن وقت باید یک گاو را به عنوان قربانی سوختنی تقدیم کنید. تمام جماعت، باید این قربانی را که بویش مورد پسند خداوند است، طبق مقرّرات، همراه هدیه آردی و هدیه نوشیدنی و یک بُز نر جهت قربانی گناه تقدیم کنند.

۲۵ کاهن برای تمام قوم اسرائیل کفّاره کند، گناهانشان بخشیده می شود، زیرا اشتباه آنان عمدی نبوده است و برای این گناه خود به حضور خداوند قربانی سوختنی و قربانی گناه نیز تقدیم کرده اند.

۲۶ تمام قوم اسرائیل و بیگانگانی که در میان آنها سکونت دارند، بخشیده می شوند، زیرا تمام مردم در این اشتباه شریک بوده اند.

۲۷ هرگاه شخصی ندانسته گناهی کند، آن وقت باید یک بُز ماده یک ساله را به عنوان قربانی گناه تقدیم کند

۲۸ و کاهن در حضور خداوند برایش کفّاره نماید و آن شخص بخشیده می شود.

۲۹ این قانون را بیگانگانی هم که در بین شما سکونت دارند، رعایت کنند.

۳۰ امّا اگر کسی عمداً مرتکب گناهی شود، خواه اسرائیلی باشد خواه بیگانه، آن شخص در برابر خداوند، گناه ورزیده است و باید از اجتماع طرد شود،

۳۱ زیرا او فرمان خداوند را رد نموده، از فرمان او عمداً سرپیچی کرده است. او مسئول عقوبت خود خواهد بود.

شکستن قانون سبت

۳۲ هنگامی که قوم اسرائیل در بیابان بودند، مردی را دیدند که در روز سبت هیزم جمع می کند.

۳۳ آنها او را پیش موسی و هارون و سایر رهبران قوم بردند.

۳۴ آنها او را در زندان انداختند، چرا‌که نمی دانستند با او چه کنند.

۳۵ خداوند به موسی فرمود: «سزای این شخص مرگ است. تمام قوم اسرائیل او را در بیرون اردوگاه سنگسار کنند تا بمیرد.»

۳۶ پس او را از اردوگاه خارج نموده، طبق فرمان خداوند سنگسار کردند.

منگوله ها

۳۷ خداوند به موسی فرمود:

۳۸ «به قوم اسرائیل بگو که بر گوشه ها‌ی لباسهای خود منگوله هایی بسازند و آنها را با نخهای آبی وصل کنند.

۳۹ منگوله ها نقش یادآوری را به عهده خواهند داشت، هرگاه شما به آنها بنگرید، تمامی فرامین مرا به ‌خاطر آورده، اطاعت خواهید نمود و از خواهشهای نفسانی خود پیروی نخواهید کرد.

۴۰ پس شما، همه فرمانهای مرا به یاد بیاورید و آنها را انجام دهید و برای خداوند خود، مقدّس باشید.

۴۱ من شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم. آری، من خداوند خدای شما هستم.»

 

اشعیا باب ۱۵

  خداوند موآب را شکست خواهد داد

 ۱ این است پیامی درباره موآب: شهرهای عار و قیر، یک شبه ویران شده اند و سکوت تمام سرزمین موآب را فرو گرفته است.

 ۲ اهالی دیبون تا بالای تپّه می روند و در پرستشگاه خود گریه می کنند و مردم موآب به خاطر شهرهای نِبو و میدبا در شیون هستند. آنها موهای سر و ریش خود را برای عزاداری تراشیده اند.

 ۳ مردم در کوچه و خیابانها پلاس پوشیده اند و در میدانهای شهر و بر پشت بام خود گریه و زاری می کنند.

 ۴ ساکنان حشبون و العاله فریاد می زنند و فریادهای آنها تا شهر یاهص شنیده می شود. حتّی سربازها از ترس، بر خود می لرزند و جرأت خود را از دست داده اند.

 ۵ جانم برای موآب در فغان است: مردم به شهر صوغر و عجلت شلیشیا گریخته اند. بعضی گریه ‌کنان از جاده لوحیت بالا می روند و بعضی دیگر زاری کنان به طرف حورونایم فرار می کنند.

 ۶ نهر نمریم خشک شده و علفهای اطراف آن پژمرده و دیگر سبزینه ای به جا نمانده است.

 ۷ مردم از وادی بید رد می شوند و می کوشند با تمام دار و ندار خود فرار کنند.

 ۸ از تمام مرزهای موآب و از شهرهای اجلایم و بئرایلیم، گریه و زاری شنیده می شود.

 ۹ در شهر دیبون، آب رودخانه از خون سرخ شده و خداوند برای مردم آن حتّی مجازاتی شدیدتر در نظر دارد. آری، کشتار و خونریزی شدیدی در انتظار کسانی خواهد بود که در موآب می مانند.

 

 

رومیان باب ۱۴

  انتقاد و قضاوت

 ۱ شخصی را که در ایمان ضعیف است در میان خود بپذیرید، ولی نه بمنظور مباحثه در بارۀ عقاید او.

 ۲ ایمان یک نفر باو اجازه می دهد هر غذائی را بخورد اما کسیکه ضعیف است فقط سبزیجات می خورد.

 ۳ کسی که هر غذائی را می خورد نباید کسی را که فقط سبزیجات می خورد خوار بشمارد و همچنین شخصی پرهیزکار نباید کسی را که هر غذائی را می خورد محکوم سازد زیرا خدا او را پذیرفته است.

 ۴ تو کیستی که در بارۀ خادم شخص دیگری قضاوت کنی ؟ اینکه آیا آن خادم در خدمت خود موفق می شود یا نه فقط مربوط به ارباب اوست ، ولی او موفق خواهد شد زیرا ارباب آسمانی او قادر است این کار را برای او انجام دهد.

 ۵ یک نفر یک روز را از روزهای دیگر مهمتر می داند حال آنکه شخص دیگری همه را یکسان میشمارد. هر کس باید در عقیدۀ خود کاملا خاطر جمع باشد.

 ۶ آنکه روز معینی را بزرگ میشمارد برای خاطر خداوند چنین می کند و او که هر غذائی را می خورد باز برای خاطرخداوند می خورد ، زیرا او برای خوراک خود خدا را شکر می کند و از طرف دیگر شخص پرهیزکار بخاطر خداوند نمی خورد و او نیز از خدا سپاسگزاری می کند.

 ۷ هیچ یک از ما فقط برای خود زندگی نمی کند و یا فقط برای خود نمی میرد ، اگر زیست می کنیم برای خداوند زندگی می نمائیم

 ۸ و اگر بمیریم برای خداوند میمیریم . پس خواه زنده و خواه مرده متعلق بخداوند هستیم ،

 ۹ زیرا بهمین سبب مسیح مرد و دوباره زنده شد تا خداوند مردگان و زندگان باشد.

 ۱۰ پس تو چرا دربارۀ برادر خود قضاوت می کنی ؟ یا چرا برادرت را تحقیر می نمائی ؟ همۀ ما پیش کرسی قضاوت خدا خواهیم ایستاد ،

 ۱۱ زیرا کلام خدا می فرماید : « خداوند می گوید ، بحیات خودم سوگند که همه در برابر من بزانو در آمده بازبان خود خدا را ستایش خواهند نمود .»

 ۱۲ پس همۀ ما فردأفرد باید حساب خود را بخدا پس بدهیم.

  وظیفۀ ما نسبت به اشخاص ضعیف

 ۱۳ بنابراین از قضاوت کردن درباره یکدیگر خودداری کنیم و در عوض تصمیم بگیرید که وسیلۀ لغزش یا رنجش در راه برادر خود نشوید.

 ۱۴ من می دانم و مخصوصأ در اثر اتحاد با عیسی خداوند یقین دارم که هیچ چیز به خودی خود ناپاک نیست اما برای کسی که آنرا ناپاک می داند ناپاک است

 ۱۵ و اگر برادرت بخاطر غذائیکه تو می خوری آزرده شود دیگر از روی محبت رفتار نمی کنی . نگذار آنچه می خوری موجب هلاکت شخصی که مسیح در راه او مرد بشود.

 ۱۶ و نگذارید آنچه برای مشا مجاز است باعث شود که دیگران از شما بدگوئی کنند ،

 ۱۷ زیرا پادشاهی خدا خوردن و نوشیدن نیست بلکه شامل نیکی و آرامش و خوشی در روح القدس است .

 ۱۸ هر که مسیح را به این طریق خدمت می کند مورد پسند خدا و مقبول انسان است .

 ۱۹ پس آنچه را که موجب صلح و سازش و تقویت یکدیگر میشود دنبال کنیم .

 ۲۰ کار خدا را بخاطر خوردن غذا خراب نکنید . تمام خوراکیها پاک هستند ، اما گناه دارد اگر کسی بوسیله آنچه می خورد باعث لغزش شخص دیگری بشود.

 ۲۱ هم چنین اگر خوردن گوشت یا شراب و یا انجام کارهای دیگر تو موجب لغزش یا رنجش برادرت شود بهتر است از آن دست بکشی .

 ۲۲ پس عقید ۀ خود را دربارۀ این مطلب بین خود و خدا نگاه دار . خوشا بحال کسیکه وقتی کاری انجام می دهد وجدانش او را ملامت نمی کند .

 ۲۳ اما اگر با وجدان ناراحت چیزی را بخورد محکوم است زیرا مطابق آنچه وجدانش به او می گوید عمل نکرده است و هر عملیکه از روی اعتقاد نباشد گناه است.

Go to top